lek. wet. Stanisław Sobota
lek. wet. Stanisław Sobota
* 27.09.1879 † 22.03.1964
Miejsce urodzenia: Wilków (powiat prudnicki)
Miejsce pochówku: Prudnik
Po ukończeniu szkoły średniej w Prudniku wstąpił do Akademii Weterynaryjnej w Berlinie, którą ukończył w 1906 r.
Po rocznym stażu asystenckim został powołany do odbycia służby wojskowej. Po roku wrócił na Śląsk i podjął pracę jako wolno praktykujący lekarz weterynarii w Głogówku. Podczas I wojny światowej został wcielony do armii niemieckiej, walczył na froncie zachodnim, między innymi w bitwie nad Sommą . Po wojnie brał czynny udział w powstaniach śląskich. W okresie plebiscytu pełnił funkcję doradcy powiatowego przy Międzysojuszniczej Komisji Alianckiej (funkcja ta była równoznaczna z funkcją polskiego starosty z nominacji komisji). Za tę działalność był prześladowany przez Niemców i wywieziony na internowanie do Prudnika, gdzie został publicznie pobity na Rynku i osadzony w miejscowym więzieniu. Następnie został przewieziony do obozu w Chociebużu, a później do więzienia w Raciborzu. Z więzienia został zwolniony po miesiącu. Jako że w wyniku plebiscytu na Górnym Śląsku ziemia prudnicka pozostała w Republice Weimarskiej, przeprowadził się do Katowic, które znalazły się w Polsce.
Został powołany na stanowisko kierownika Oddziału Weterynarii w Śląskim Urzędzie Wojewódzkim w Katowicach. Organizował służbę weterynaryjną województwa. Ponadto organizował i był prezesem Polskiego Związku Lekarzy Weterynarii na Śląsku, a także prezesem Towarzystwa Ochrony Zwierząt. W okresie 1925-37 był dyrektorem Rzeźni Miejskiej w Katowicach. W 1937 r. został dyrektorem Rzeźni Miejskiej w Warszawie i na tym stanowisku pozostał do maja 1945 r., kiedy to przeniósł się na Śląsk. Tam do przejścia na emeryturę w r. 1958 pracował na stanowisku kierownika Państwowego Zakładu Leczniczego dla Zwierząt w Prudniku.
Za zasługi odznaczony był m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Polonia Restituta i Krzyżem Powstańców Śląskich.
Pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Prudniku.