dr n. wet. Mirosław Jerzy Kuźnicki
dr n. wet. Mirosław Jerzy Kuźnicki
* 10.04.1918 † 26.08.2005
Miejsce urodzenia: Mykanów
Miejsce pochówku: Częstochowa
Do szkoły powszechnej (1924-28), jak i średniej – Gimnazjum i Liceum im. H. Sienkiewicza (1924-36) uczęszczał w Częstochowie. Po maturze, jako ochotnik, odbywał roczne przeszkolenie w Szkole Podchorążych Piechoty przy 27 Pułku Piechoty w Częstochowie. W r. 1937 podjął studia na Wydziale Weterynarii Uniwersytetu Warszawskiego, które przerwał wybuch wojny z Niemcami. Brał udział w kampanii wrześniowej jako dowódca plutonu ckm 74 pp z Lublińca. Po rozbiciu pułku udało mu się uniknąć niewoli. W 1940 r. dwukrotnie próbował przedostać się do Francji, jednakże wpadł w ręce Niemców, w wyniku czego trafił do obozu pracy na terenie Niemiec. Uciekł z niego i musiał ukrywać się. Udał się do Warszawy i wpadł w wir pracy konspiracyjnej, m.in. w komórce legislacyjnej KG AK. Na początku 1944 r. otrzymał upragniony przydział do „lasu”, został dowódcą kompanii w 30 Poleskiej Dywizji Piechoty AK. Po wkroczeniu na tereny Polesia Armii Czerwonej został aresztowany przez NKWD i osadzony w obozie dla internowanych oficerów AK w Riazaniu na terenie ZSRR. W obozie przebywał trzy lata i trzy miesiące. Po zwolnieniu podjął przerwane studia weterynaryjne i w 1950 r. uzyskał dyplom lekarza weterynarii na UW. Podjął pracę na stanowisku kierownika Państwowego Zakładu Leczniczego dla Zwierząt w Ornecie w woj. olsztyńskim. W r. 1954 przeniósł się do Krapkowic w woj. opolskim, został kierownikiem Państwowego Zakładu Leczniczego dla Zwierząt, a w latach 1956-60 Powiatowym Lekarzem Weterynarii. Następnie przeszedł na stanowisko Powiatowego Lekarza Weterynarii w Kluczborku, woj. opolskie (1960-75). W r. 1975 wyjechał na dwa lata do Maroka, gdzie pełnił funkcję wizytatora stadnin koni. Po powrocie podjął pracę na stanowisku kierownika Zakładowego Weterynaryjnego Inspektoratu Sanitarnego przy Chłodni Składowej w Częstochowie. W 1990 r. przeszedł na emeryturę, ale nie stracił kontaktu z zawodem, pracując w niepełnym wymiarze godzin.
W r. 1989 uzyskał tytuł dr. nauk wet. na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej SGGW-AR w Warszawie. Był działaczem ZLiTW, członkiem Zarządu Oddz. Woj. w Opolu, prezesem Klubu Seniora Lek. Wet. Regionu Częstochowskiego (1999-2005), członkiem i działaczem Śląskiej Izby Lek.-Wet. (przez dwie kadencje przew. Komisji Etyki i Deontologii Wet.). Był też dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem AK. Miał stopień kpt. rez. WP, był członkiem Światowego Zw. Żołnierzy AK, Związku Sybiraków, Koła Riazańczyków. Za pracę zawodową i społeczną odznaczony został Krzyżem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzyżem Zasługi, Odznakami „Za Wzorową Pracę w Służbie Weterynaryjnej”, „Zasłużony Pracownik Rolnictwa”, Złotą Honorową Odznaką ZLiTW, Odznaką „Meritus”- Zasłużony dla Samorządu Lekarsko-Weterynaryjnego.
Zmarł tragicznie, pochowany został na cmentarzu Kule w Częstochowie.