lek. wet. Jan Dunin-Horkawicz
lek. wet. Jan Dunin-Horkawicz
* 27.12.1893 † 24.03.1966
Miejsce urodzenia: Adampol (pow. Słonim, okręg Nowogródek)
Miejsce pochówku: Warszawa
Szkołę średnią ukończył w 1915 r. na Syberii. Wstąpił do Instytutu Weterynarii w Warszawie, który w czasie wojny przeniesiono do Moskwy, a następnie do Nowoczerkaska i tam w 1919 roku otrzymał dyplom lekarza weterynarii. Pracował w Nowoczerkasku, a w 1920 został wysłany na Kubań w charakterze kierownika oddziału zakaźnego do walki z księgosuszem. W 1922 r. wrócił do Polski i objął stanowisko miejskiego lekarza weterynarii w Słonimiu. W 1925 r. zorganizował sejmikową lecznicę zwierząt w Chrzanowie, jednocześnie pracował jako miejski lekarz w Trzebini. Po klęsce wrześniowej 1939 r. przedostał się na Węgry. Wrócił w grudniu do Kielc i tam podjął wolną praktykę. W 1941 r. objął stanowisko lekarza rzeźnianego w Krzeszowicach k. Krakowa.
Po wyzwoleniu został dyrektorem rzeźni w Zabrzu, a w 1946 został dyrektorem rzeźni w Gliwicach, następnie pełnił funkcję naczelnego lekarza weterynarii tej rzeźni do 1952 r. W 1952 r. przeniósł się do Warszawy i pracował w rzeźni w Rembertowie. W tym czasie został powołany na stanowisko kierownika warszawskiej delegatury Inspekcji Higieny Ministerstwa Przemysłu Spożywczego i Skupu, następnie został st. radcą tego resortu. Za tę pracę otrzymał Złoty Krzyż Zasługi.